Fazıl Say hem besteci olarak, hem piyanist ve doğaçlamacı olarak, ve hem de
Patricia Kopatchinskaja düetiyle birkaç senedir Naive'in en çok satan sanatçılarından biri oldu. Say'ın çoktandır beklenen yeni projesi, en son solo resitalinden dört sene sonra CD+DVD seti şeklinde dinleyicilerle ve seyircilerle buluşuyor.
Albümde 1874 ile 1942 arasında bestelenmiş muhteşem ve etkileyici üç yapıt yer alıyor: Bir Sergiden Tablolar (Mussorgsky), 1 Ekim 1905 Sonatı (Janacek) ve Piyano Sonatı No.7 (Prokofiev). Sanatçı, kendisinin benzersiz müzik vizyonuna ve piyano çalışına, enerjisine, ritim duygusuna ve insanı hayrete düşüren tekniğine çok uyan bu ilham verici yapıtları konserlerinde de sıklıkla çalıyor.
Pictures'da aynı programın stüdyo kaydı CD'de, konser kaydı görüntüleri ise DVD'de sunuluyor. özellikle Mussorgsky'nin Bir Sergiden Tablolar'ının ve Prokofiev'in Yedinci Sonat'ının son bölümleri gerçekten nefes kesici! DVD'de ayrıca, kayıt seanslarından çekimlerin yer aldığı on dakikalık, çok eğlenceli ve ilginç bir 'kamera arkası ' bölümü de var. Proje bu haliyle, Say'ın hem müzikle bağının, hem kayıt seanslarının ve hem de canlı performansının bütüncül bir sunumu.
Fazıl Say albüm hakkında konuşurken, müziğin evrenselliği konusunda şunları söylüyor:
'Bir Türk icracı çek müziğini veya Rus müziğini gerçekten anlayabilir mi?' sorusu bana sıkça sorulur. Büyük yönetmen Andrey Tarkovski Nostaljiya'da (1983) filmin kahramanına şunu söyletir: 'Eğer insanlar birbirlerini anlamayı gerçekten istiyorlarsa, o zaman hudutlar ortadan kaldırılmalı. ' Tarkovski muhakkak ki ileri görüşlü biriydi. Elbette, insanların birbirlerini anlayabilmesi için tüm ulusal sınırları ortadan kaldırmak hala sadece geleceğe dair bir hayal. Ancak, müziğin insanlar arasındaki hudutları bertaraf etmek için bir öncü, bir yol gösterici olma görevini siyasetten daha hızlı ve daha etkili şekilde yerine getirebileceği yadsınamaz. Müzik, zannettiğimizden çok daha insanidir. Bir İtalyan yorumcunun bir Polonyalı bestecinin eserlerini çalması, Letonya'dan bir müzisyenin Arjantin müziği seslendirmesi, bir Yunan bestecinin eserinin Venezuela'da icra edilmesi veya bir İsrailli müzisyenin Japonya'da konser vermesi müziğin bu gezegen üzerindeki ortak dilimiz olduğu gerçeğini bize daima hatırlatır. İnsanlar müziği anlarlar, müziği hissederler. Benim için Mussorgsky, Janacek ve Prokofiev'in bu albümde dinleyebileceğiniz eserleri daima hissettiğim şeylerdi, duygularımdı. Bu eserleri yirmi yıldan beri çalıyorum ve ilk andan itibaren onlara yürekten bir yakınlık hissettim. Müzik anlayışım, yıllar içinde, kendi gelişimimin yanı sıra olgunlaştı. Janacek'te 'tipik çek' olanın, veya Mussorgsky ve Prokofiev'de 'tipik Rus' olan şeyin ne olduğunu bulduğumu söyleyemem. Oysa bunların ustalıkla bestelenmiş, kesinlikle olağanüstü sanat eserleri olduğunu herkes anlayabilir ve hissedebilir.'
